Volgende reunie: Woensdag 18 april 2018. 7 augustus is Harry Stam overleden. Op 16 augustus is Daan Vijfhuizen overleden. Op 18 september is Frans van de Steen overleden.

Woendi

.

Woendi is samen met in totaal 7 eilandjes, waarvan in 1958/1962 drie onbewoond (Joemni, Oeriv en Konori), gelegen op een atol Zuidoost van Biak en is het enige eilandje op het atol waar ook grote zeeschepen vlak aan de kust  kunnen aanmeren.

.

Het kan bovendien alleen maar bereikt worden via één enkele opening in het rif aan de Zuidkant van het atol door schepen met een grotere diepgang dan enkele decimeters.  In WOII hebben de Amerikanen deze opening nog groter gemaakt, zodat ook de grote vliegkampschepen  konden afmeren bij Woendi. Zij hebben hier vanaf juni 1944 een groot ziekenhuis alsmede de in die tijd grootste Coca Cola fabriek in dit deel van Azië in bedrijf gehad.

Het eiland heeft de vorm van een langgerekte driehoek en heeft een totale lengte van ongeveer 1700 m (1,7 km) en is op de breedste punt slechts 700 m (0,7 km) breed..

 . 

Na WOII is het eiland  met de Amerikaanse barakken door de Nederlanders gebruikt voor oefendoeleinden, vakantie en om de nieuwkomers te laten acclimatiseren. Hierin kwam verandering toen in 1958 de Nederlandse regering vanwege de toegenomen dreiging vanuit Indonesië besloot om versterkingen te sturen in de vorm van KLU RADARS en Luchtdoel-artillerie. Een van de Radars werd geplaatst op Biak en de ander op Woendi.

 

Ter beveiliging van de KLU en de Lua werd ook een peloton Commando’s naar NNG gezonden. Biak is een eiland (samen met zustereiland Supiori, slechts gescheiden door een zeer smalle meer op een rivier lijkende zeestraat) van ongeveer 80 km bij 30 km, met nagenoeg onbegaanbaar en geaccidenteerd terrein, het is eigenlijk alleen toegankelijk aan de Zuidoost kust van het eiland.

 

De Padaido eilanden, waartoe ook Woendi behoort, beslaan ook nog eens een oppervlakte van ongeveer 40 bij 20 km. Bekeken met Google Earth komt de totale oppervlakte neer op ongeveer 150 km x 40 km = maar liefst zesduizend vierkante km!  Ter vergelijking: De twee grootste provincies van Nederland, Noord-Brabant en Gelderland zijn ieder voor zich ongeveer 5.100 vierkante km groot. En dan is het een hele klus om met maximaal 40 man (één peloton) de genoemde beveiligingstaak uit te voeren.

 

 

Het Commando Beveiligings Peloton heeft deze taak uitgevoerd vanaf eind 1958 of aanvang 1959 en is vanaf 2 maart 1960 (toen kwamen  de eerste tien infanteristen aan) geleidelijk vervangen door infanteristen. Het Infanterie Beveiligings Peloton heeft deze taak dus uitgevoerd vanaf 2 maart 1960. In de zomer 1961 is de radar op Woendi afgebroken en is deze (of een andere radar) op Noemfoer geplaatst.

 

Vanaf januari 1962 is Woendi ingericht als gevangeneneiland en er waren rond midden augustus 1962 zo’n 420 gevangenen geïnterneerd. Deze zijn hier gebleven tot de overdracht aan de VN in september/oktober 1962.

.

Begin 1959 is de Koninklijke Luchtmacht begonnen met de opbouw van de Radar op Woendi. Het was een hele klus om al het materiaal op Woendi te krijgen, maar de Koninklijke Marine bracht uikomst. Zij brachten nagenoeg al het materiaal op een ongeveer drie en half uur durende tocht (20nM) per landingsvaartuig (Klep 10) van Biak naar Woendi.

 

Omdat de Radar op de uiterste Noordwest punt van Woendi was gepland bedroeg de afstand van de steiger naar de uiteindelijke locatie ongeveer 1.000 m, dat lijkt niet veel maar probeer dat materiaal maar eens door de wildernis te krijgen want een weg was er niet. Dus een eerste vereiste was: bush verwijderen en in ieder geval een paadje aanleggen, breed genoeg voor een vrachtauto. Ook moest er een betonnen platform gestort worden om de Radar op te plaatsen.

 

Pas nadat dit gerealiseerd was kon de KLU aan de eigenlijke klus het opbouwen en operationeel maken van de radar beginnen. Ook moesten er natuurlijk voorzieningen getroffen worden voor verblijf, keuken, toilet, water en noem maar op. Gelukkig was er nog steeds wat oud Amerikaans materieel (dat in de voorgaande jaren ook ten dienste had gestaan van acclimatiserende, oefenende of vakantievierende militairen) bruikbaar al bleef het allemaal bijzonder primitief en behelpen. Het 1e detachement van KLu en Commando's hadden begin 1959 hun onderkomen in de quonsets (nissenhut) in het oude (Amerikaanse) kamp. Deze nissenhutten waren bloedheet en vooral in de hoeken van de klamboes voelden de luizen zich kennelijk erg thuis. Regelmatig moest dus met anti insecten poeder het lastige tuig te lijf gaan worden. In de nacht gebeurde het weleens dat er een harde knal werd gehoord, dan was er weer eens een kokosnoot op de nissenhut gevallen. Dan werd de volgende dag weer een Papua ingehuurd om alle kokosnoten uit de palmbomen boven de hutten te verwijderen. Het eten werd genuttigd in de open lucht,  op een verhoging bestaande uit PSP platen.

  

Op de noordwest punt van Woendi werd begin 1959 het nieuwe kamp gebouwd. Op de meest noordelijke punt, waar de radarantenne moest komen te staan werd een betonnen platform gestort. Hiervoor moest eerst een zogenaamde ijzerboom verwijderd worden. Omdat het omzagen van deze boom een zeer moeizame klus bleek te zijn en nauwelijks vorderde , werd aan Lt. von Scheven van het Korps Commando's gevraagd of hij een snellere oplossing had om de boom om te krijgen. Met een blok TNT tegen de stam, ontsteker erin, en boem, daar lag de ijzerboom tegen de grond.

 

In 1961 heeft een stuk ijzerhout (stam van ongeveer 1 m en vermoedelijk een overblijfsel van de hiervoor genoemde ijzerboom) als gevolg van blikseminslag dagenlang liggen branden aan het strand voor de was- en droogruimte. IJzerhout is inderdaad “zo hard als ijzer" en heeft een zodanig soortelijk gewicht dat het zelfs niet blijft drijven.

  

Op 13 Maart 1959 is de 2e Radar (de eerste stond op Biak) van Marconi type 15 Mk V per Hr.Ms. L9608 naar Woendi verscheept en op het strand ontscheept. Enige dagen na aankomst is al het Radar materieel per kabelwagen naar de noordpunt van het eiland gebracht.

 

 

De was werd gedaan door Julius. Hij had de beschikking over een juist aangekomen wasmachine. Men had Julius precies uitgelegd hoe hij moest wassen. Het wasgoed werd, nadat het uit de machine kwam met de hand in een betonnen bak gespoeld. Maar na enige weken was het wasgoed als we dat terugkregen zo stijf als een plank en het stonk verschrikkelijk.

Na controle bleek dat Julius toch exact gedaan had wat hem verteld was, alleen was men hem vergeten te vertellen dat na iedere spoelbeurt het water in de spoelbak ververst moest worden.

 .

Julius heeft daarna zijn taak als wasbaas naar volle tevredenheid uitgevoerd tot september/oktober 1962.

Foto’s en tekst: Jan  Hoppe en Thijs van der Zanden

.

Wij willen graag nauwere contacten met alle sobats van KLU en Commando's die op Woendi hebben gediend, daarom verzoeken we jullie om je te melden bij ons. .

.

We kunnen jullie dan opnemen in onze database en eventuele verhalen, anekdotes, foto's enzovoort delen met elkaar middels  publicatie op onze site. 

 

Meldt U aan via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it. Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien. of bel naar 0497-644428




Ga naar boven
JSN Boot template designed by JoomlaShine.com