Volgende reunie: Woensdag 18 april 2018. Op 7 maart Freek van der Lugt overleden. Op 28 april is Henk de Puy overleden. Op 7 augustus is Harry Stam overleden. Op 16 augustus is Daan Vijfhuizen overleden. Op 18 september is Frans van de Steen overleden. Op 22 november is Hedzer Wiersma overleden.

 Mijn diensttijd in NNG op Biak en Woendi.

 

 

http://woendi.nl/images/1961%20zanden%20m3%20%203%20nov%20%20biak%2060-3%201%20repat.jpg

 De volgende 8 infanteristen van lichting 60/3 zijn in augustus 1960 in Oirschot geplaatst en ingedeeld  bij het regiment van Heutsz:

1 Reint Wobbes 2 Peter (Piet) Parijs 3 Henk Lammers, 4 Thijs van der Zanden 5 Huub Lemmens 6 Dirk Heetebrij, Jan Glashouwer * en  Bob (Nick) Schilder *

 

* Niet op bovenstaande foto: Jan Glashouwer hoorde bij 60/3 maar is eerder met repat gegaan, Bob (Nic) Schilder hoorde bij 60/3, maar is later met repat gegaan en Jo Seegers is wel van lichting 60/3, maar is 2 maanden later naar NNG  vertrokken samen met lichting 60/4.

 

http://woendi.nl/images/1960%20zanden%20011%20ossendrecht%20lichting%2060-3.jpg

1-Piet Parijs 2- Jan Glashouwer 3- Thijs vd Zanden 4- Dirk Heetebrij 5- Bob Schilder

 

Wij hebben in Oirschot samen met de Suriname Cie de voortgezette infanterie opleiding gevolgd. Op 2 november 1960 zijn wij via Ossendrecht (LUA) en Schiphol per DC7 naar Biak vertrokken waar we op 4 november 1960 in de avond zijn gearriveerd. Hier kregen we de emblemen van Oranje Gelderland en we werden ingedeeld bij de 7de afd. Lt Lua.

 

http://woendi.nl/images/1960%20zanden%20014%20%20schiphol%20lichting%2060.jpg

 1-Bob Schilder 2- Jan Glashouwer 3- Thijs vd Zanden 4- Dirk Heetebrij 5-  Henk Lammers 6-  Piet Parijs 7-8-9- Lua

 

Het infanterie Beveiligings Peloton was gestationeerd op Biak en het piepkleine eiland Woendi dat onderdeel uitmaakt van de Padaido eilanden en wij hebben als infanteristen de daar vóór die tijd aanwezige commando's vervangen.

 

Wat me meteen opviel bij het verlaten van het vliegtuig op Biak was de ontzettend warme zwoele lucht die me daar tegemoetkwam. Ik kan dat als ik er aan terug denk nu nog steeds voelen en ook de geur die daar mee samenhing is me bij gebleven.

 

Al na een paar dagen liep ik wacht op de marine kazerne te Biak bij de munitiebunkers van de KL en de radarinstallatie van de KLU een terrein van naar mijn schatting minstens 350 m bij 600 m. De wacht bestond daar toen uit drie infanteristen inclusief de cdt. en je liep dus helemaal alleen 2 uur aan een stuk rond op dat immens grote terrein, voor het grootste gedeelte bestaande uit bush.

 

Vooral in de avond en nacht was dat de eerste keren een bijzondere ervaring, want je hoort daar hele andere geluiden dan in de Brabantse Kempen En zij waren lang niet allemaal even geruststellend! En straatlampen waren er alleen een paar bij het wachthok (oude vrachtwagen) en een onderhoudsgebouwtje van de KLU.

 

http://woendi.nl/images/1961%20zanden%20b10%20%20mkb%20biak%20thijs.jpg

Behalve het wachtlopen gingen we op Biak toch ook wel vaak op patrouille naar oa Majendi, Jendidori, Landbouw, Bosnik, Opiarif,  de ridge over via de Oregon? trail,  enzovoort. Dan na 2 weken Biak voor een periode van 6 weken naar Woendi, voor mij toch wel een pareltje onder de tropische eilanden!

 

Tijdens één van deze patrouilles op Biak kreeg ik ontzettend veel pijn aan mijn linkerhiel. Nadat ik tijdens een pauze mijn schoen uit had gedaan bleek mijn hele sok nat van het bloed te zijn. Nader onderzoek wees uit dat er "iets hards" in mijn hiel zat. Peter Parijs heeft hier toen met een infanteriemes een ongeveer 2 cm lange koraalpunt uit weten te peuteren.

 

Bij een andere patrouille kreeg Jan Beers een bloedzuiger in zijn oogkas, Lt Hans vd Berg heeft deze samen met een verpleger, uiteindelijk  na heel wat gedoe weten te verwijderen.

 

Bij weer een andere meerdaagse patrouille op Biak kwam deze patrouille onvoorzien in een extreem droog gebied, waardoor het water al voor de middag op raakte. Na het avondbivak gemaakt te hebben begon het gelukkig midden in de nacht te regenen, zodat er met behulp van grondzeiltjes water opgevangen kon worden.

 

Het waren achteraf gezien "kleine" ongemakken die je ook wel weer vlug vergeten bent. Maar op het moment dat je met iets dergelijks geconfronteerd wordt besef je ook dat dit hele zware gevolgen kan hebben voor de voltallige patrouille.  Achteraf gezien misschien niet zo slim en waarschijnlijk mede veroorzaakt door de Hollandse zuinigheid,  maar wij liepen deze patrouilles met zo'n 7 tot 12 man in het algemeen zonder Papua gidsen en dragers.

 

http://woendi.nl/images/1961%20zanden%20c18%20%20inf%20patrouille%20op%20biak%20in%20het%20midden%20van%20de%20foto%20voor%20de%20klapperbomen%20is%20het%20papua%20pad%20duidelijk%20zichtbaar.jpg

1961 Biak Infanterie patrouille In het midden van de foto voor de klapperbomen is het Papua pad (duidelijk) zichtbaar.

 

Op Woendi heb ik op een gegeven moment in kampong Opiarif een prauw gekocht en daarbij werd ik toen ook meteen geconfronteerd met de handelsgeest van de Papua’s. De eigenaar wilde namelijk 50 Roepia hebben, hij zakte naar 40 Roepia en uiteindelijk maakten we een akkoord voor 30 Roepia. Maar toen ik betaald had en wilde vertrekken haalde hij als de wiede weerga de in de prauw liggende pagaaien weg.

 

Omdat met de hand roeien geen optie was heb ik toen nog de twee betreffende pagaaien moeten kopen voor 10 Roepia! Op dat moment had ik er geen weet van, maar deze mensen gingen meer dan 500 jaar daarvoor al op rooftocht. Deze rooftochten zijn in de loop van de tijd vervangen door handelstochten tot ver voorbij de Molukken en dan praten we toch over afstanden van een kleine 1000 km, waarbij ze ook op het vaste land van NNG en op de  Radjah Ampat eilanden kolonies gesticht hebben. Het heeft best wel even geduurd, voordat ik met mijn Kempische boerenslimheid een beetje gewaagd was aan hen.

 

http://woendi.nl/images/1961%20zanden%20777%20vlot%20auki.jpg

1 Jan Glashouwer 2 Piet Parijs 3 Gerrit Wagenaar 4 sgt1 Pieters 5 Thijs vd Zanden 6 Johnny Rademakers

 

Deze mensen dwongen zeer zeker respect af bij mij en toch waren ze altijd vriendelijk, vrolijk en bovenal zeer trouwe vrienden waar je ten alle tijden op kon bouwen. Het superieure gevoel dat ik in het begin had ten opzichte van de Papua's is al snel verdwenen en heeft plaats gemaakt voor respect, mede ook door de manier waarop zij met de natuur omgingen. In de stad Biak ging dat misschien niet helemaal op, maar in de afgelegen kampongs en op de eilandjes leefden zij niet van, maar met de natuur!

 

Ik heb best aardig wat contact gehad met de lokale bevolking op Biak en Woendi met omliggende eilanden. Ik beheerste zelfs naast wat “kaketoe” Maleis ook de telwoorden in het Biaks en Japens, alsmede een aantal woorden en volzinnen in het Biaks. Wie vertaalt de volgende zin:  "Wambrifawer nari webarara bebedjakaiwa nari im sorau".

 

Vooral Sammie en in mindere mate ook wel Jacob (dieselwachten) alsmede Janus en Julius de wasbaas hebben me geholpen bij het aanleren van wat Biaks en zelfs van het Japens want dat was duidelijk een andere taal of dialect. Japen (Yapen) is een vrij groot eiland van ongeveer 170 km lang en nergens breder dan 30 km en is gelegen zo'n 60 km zuidelijk van Biak in de Geelvinkbaai (tussen Biak en het vasteland van NNG).

 

 

Thijs vd Zanden.

 

Ga naar boven
JSN Boot template designed by JoomlaShine.com